Θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο;

Γράφτηκε από τον/την Dimitris Evaggelidis Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

 επεισόδιο

Περίεργες πληροφορίες από τα μέσα ενημέρωσης φέρουν την πιθανότητα δημιουργίας θερμού επεισοδίου με την Τουρκία, έτσι ώστε να βρεθούμε σε μειονεκτική θέση, να επέμβουν οι «μεγάλες δυνάμεις» και να μοιράσουν την εκμετάλλευση του υπάρχοντος πλούτου.

Μοιραίως προκύπτουν ερωτήματα στον Ελληνικό λαό, ο οποίος ήδη δεμένος από τα ληστρικά μνημόνια, απορεί μέχρι που θα φτάσει η υποχωρητικότητα και ο ενδοτισμός της υπεύθυνης κυβέρνησης και της σιωπούσας αντιπολίτευσης:

-Είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις μας αρκούντως ισχυρές, στελεχωμένες και εξοπλισμένες, έτσι ώστε να μην βρεθούμε σε μειονεκτική θέση από θερμό επεισόδιο που θα προκαλέσει η Τουρκία;

-Η μείωση των δαπανών για την άμυνα και η μείωση της θητείας τα τελευταία χρόνια έχει επηρεάσει την αποτρεπτική δυνατότητα των Ενόπλων μας Δυνάμεων;

-Είναι αρκούντως ενισχυμένες οι Ένοπλες Δυνάμεις έτσι ώστε να μην ανησυχούμε από τις καθημερινές απειλές του εχθρικού γείτονα;

-Μήπως η Τουρκία μείωσε την στρατιωτική της ισχύ; Μήπως επαναπαυόμαστε στην υποτιθέμενη ελληνοτουρκική φιλία; Πως εκτιμούμε την ξέφρενη εξοπλιστική πορεία της;

-Μήπως οι από βορρά απειλές έχουν μειωθεί; Δεν βλέπουμε καθημερινά την αναδυόμενη απειλή ονόματι Αλβανία και τα Σκόπια που δεν λένε να αφήσουν τον παραλογισμό που τους διακατέχει;

-Μήπως μας υποσχέθηκε κανείς ότι θα εγγυηθεί τα σύνορά μας;

Είναι διαχρονικά ιστορικά αποδεδειγμένο ότι τα σύνορα της Ελλάδας τα φυλάνε μόνο Έλληνες, ούτε Ρώσοι, ούτε Αμερικάνοι, ούτε Γερμανοί, ούτε Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι!

Ζούμε σε ένα κόσμο που μόνο ειρηνικός δεν είναι, ο δε περίγυρός μας είναι ένα πεδίο θερμών και λοιπών πολεμικών συγκρούσεων.

Ο υπολογισμός της απαιτούμενης στρατιωτικής ισχύος γίνεται με γνώμονα την αποστολή του στρατού και τις εκτιμώμενες απειλές. Οι δε δύο πιο βασικοί πυλώνες δόμησης της ισχύος αυτής είναι ο αριθμός του προσωπικού και τα οπλικά συστήματα.

Επομένως, αποτελεί αδήριτη και άμεση ανάγκη οι Ένοπλες Δυνάμεις:

-Να αυξηθούν με άμεση πρόσληψη επαγγελματιών οπλιτών, στρατολόγηση των δεκάδων χιλιάδων ανυπότακτων και αύξηση της θητείας!

-Να ενισχυθούν με τα απαραίτητα οπλικά συστήματα, μέσα και υλικά, έτσι ώστε να δύνανται να αντιμετωπίσουν τις εκτιμώμενες απειλές, από όπου κι αν προέρχονται!

Αποκλειστικός μας στόχος η Εθνική μας ασφάλεια!

Νικόλαος Ταμουρίδης                                                                                              

Αντγος (ε.α)-Επίτιμος Α' Υπαρχηγός ΓΕΣ                                                      

Αντιπρόεδρος Ελεύθερης Πατρίδας                                          

 

Λεξιπλασία και Λεξιλαγνία

Γράφτηκε από τον/την Dimitris Evaggelidis Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

apeythinsh

Προσφάτως ο αμόρφωτος και ημιμαθής Τσίπρας προκάλεσε και πάλι καγχασμούς στο πανελλήνιο με την "απεύθυνση ενός πλατιού καλέσματος" που ξεστόμισε, ενώ αρκετοί οπαδοί του, εξ ίσου αγράμματοι, έσπευσαν να τον δικαιολογήσουν. Για την συγκεκριμένη λέξη είχα γράψει στην εφημ. "Ρήξη" στις 10-5-2008 και στην στήλη μου "Γλωσσικά και ...άλλα" το παρακάτω κείμενο. Ακολουθεί άρθρο-απάντηση του σημαντικού Έλληνα γλωσσολόγου Γ. Μπαμπινιώτη για την συγκεκριμένη λέξη.

ΛΕΞΙΠΛΑΣΙΑ ΚΑΙ ΛΕΞΙΛΑΓΝΙΑ

Ένα φαινόμενο προς συζήτηση

Δημήτρη Ε. Ευαγγελίδη

            Σε μια πρόσφατη εκδήλωση διάβασα, σε ένα κείμενο εισήγησης, την λέξη «απεύθυνση». Υπέθεσα ότι ήταν κάποιο ορθογραφικό λάθος και δεν έδωσα σημασία. Με αρκετή έκπληξη όμως άκουσα στην συνέχεια από ομιλητές να χρησιμοποιούν και να επαναλαμβάνουν αυτήν την άγνωστη λέξη. Επιχείρησα να καταλάβω από τα συμφραζόμενα περί τίνος πρόκειται, αλλά δεν κατάφερα να την ερμηνεύσω, μια και η μόνη συγγενική λέξη που μου ερχόταν στο μυαλό ήταν η λέξη «απευθυσμένο», ένας ιατρικός όρος, που για όσους έχουν κάποιες γνώσεις ανατομίας του ανθρώπου, γνωρίζουν ότι αναφέρεται στο τελευταίο τμήμα του παχέος εντέρου, πριν από τον πρωκτό. Σκαλίζοντας λίγο την μνήμη μου θυμήθηκα και την αρχαΐζουσα λέξη «απευθής», που σημαίνει αυτόν που δεν ακούσθηκε, αλλά και τον απληροφόρητο. Ούτε αυτή η ερμηνεία με βοήθησε, αφού οι ομιλητές κάτι άλλο εννοούσαν, όπως αντιλήφθηκα. Προσπάθησα τελικά να ετυμολογήσω την λέξη και τότε συνειδητοποίησα ότι η άγνωστη και περίεργη λέξη συνδεόταν με το ρήμα απευθύνομαι και ήταν προϊόν δημιουργίας κάποιου επίδοξου γλωσσοπλάστη. 

Ομολογώ ότι με προβλημάτισε το όλο θέμα, αλλά δίστασα να διακόψω τους ομιλητές και να τους ρωτήσω γιατί χρησιμοποιούν μια ανύπαρκτη λέξη, καθώς και την σκοπιμότητα αυτής της χρήσης. Εξ άλλου, πιστεύω και υποστηρίζω την θέση ότι κάθε μέλος μιας γλωσσικής κοινότητας, της ελληνικής εν προκειμένω, έχει ίσα δικαιώματα με κάθε άλλον, όχι μόνον να έχει τις δικές του απόψεις και τοποθετήσεις στα γλωσσικά θέματα, αλλά να παίρνει και πρωτοβουλίες στον γραπτό και στον προφορικό λόγο πέρα από τα καθιερωμένα. Έτσι, εδώ και χρόνια χρησιμοποιώ στον γραπτό μου λόγο την αιτιατική του αρσενικού και θηλυκού άρθρου πάντοτε με το τελικό –ν, η απάλειψη του οποίου για διαφόρους «δήθεν» λόγους δεν με πείθει διότι συσκοτίζεται το νόημα της πρότασης, ειδικότερα μεταξύ αρσενικού και ουδέτερου ουσιαστικού. Όσο για τα περί «ευφωνίας» τα ακούω «βερεσέ» και ας μου φέρουν εκατό φιλολόγους και γλωσσολόγους να υποστηρίξουν το αντίθετο για να με πείσουν, μια και δεν τους θεωρώ πιο «ειδικούς» από εμένα στο θέμα της μητρικής μου γλώσσας, αλλά και από οποιονδήποτε άλλον ομιλητή και χρήστη της ελληνικής. Για ποιον λόγο π.χ. πρέπει να γράφω «τη θάλασσα» και όχι «την θάλασσα», αφού το σύμπλεγμα «νθ» υπάρχει στην γλώσσα μας, αρχαία (μανθάνω) και νέα (ανθίζω). 

Επανέρχομαι στο ζήτημα με την γενική παρατήρηση ότι όλα αυτά τα φαινόμενα έχουν σε τελική ανάλυση έναν και μοναδικό κριτή που δεν είναι άλλος από τον κάθε χρήστη της γλώσσας και τελικώς από την συγκεκριμένη γλωσσική κοινότητα, η οποία θα αφομοιώσει ή θα απορρίψει στην πορεία του χρόνου τον κάθε νεολογισμό οποιουδήποτε λεξιπλάστη. 

Έρχομαι τώρα στο ουσιαστικό μέρος της συζήτησής μας, στο ζήτημα της σκοπιμότητας που είναι η προϋπόθεση της δημιουργίας νέων λέξεων και όρων. Η δημιουργία αυτή εξυπηρετεί δύο ανάγκες:

α. Την ανάγκη να ονομάσουμε κάτι καινούριο, ένα φαινόμενο, μια κατάσταση, ένα νέο τεχνικό επίτευγμα ή εργαλείο (π.χ. κουρελούργημα, εθνομηδενισμός, κ.λπ.), αλλά και την ανάγκη να υπάρξει ένα άλλο σημαίνον για έναν διαφορετικό φιλοσοφικό, τεχνικό, επιστημονικό κ.λπ. όρο (σημαινόμενο). 

Σημειώνω ότι και στις παραπάνω περιπτώσεις δεν είναι πάντοτε αναγκαία η δημιουργία νέων λέξεων και συχνά νοηματοδοτούμε μια υπάρχουσα λέξη με άλλο περιεχόμενο π.χ. κινητό – εννοείται τηλέφωνο. 

β. Την ανάγκη ενός λογοτέχνη, διανοητή, καλλιτέχνη κ.λπ. να πρωτοτυπήσει ή να εντυπωσιάσει με την χρήση νέων λέξεων. 

Βεβαίως δεν παραγνωρίζω και το φαινόμενο της δημιουργίας ιδιολέκτων (ιδιαίτερων γλωσσικών στοιχείων) προς χρήση μεταξύ συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων (π.χ. μελών μιας αίρεσης, ενός κόμματος κ.λπ.), συχνά (όχι πάντα) περιθωριακών (άστεγοι, μηχανόβιοι, νεανικές συμμορίες κ.ά.), ώστε να αναγνωρίζονται μεταξύ τους. 

Αναλογίζομαι λοιπόν ποιο άραγε να ήταν το κίνητρο πίσω από την δημιουργία και χρήση αυτής της περίεργης λέξης «απεύθυνση». Υπήρξε κάποια πραγματική και ουσιαστική ανάγκη, προέκυψε τυχαία και άρεσε, προσπάθεια δημιουργίας ιδιολέκτων ή απλή λεξιλαγνία; 

Θα μπορούσα να προτείνω μια σειρά ανάλογων λέξεων/ιδιόλεκτων όπως π.χ. χαμομηλώνω = παρασκευάζω ρόφημα από χαμομήλι, νυχτοκεφαλιάζω = έχω σκοτοδίνη, θαλασσίζω = πλησιάζω στην θάλασσα, λιμνίζω = πλησιάζω σε λίμνη, μπουρδολέγω = λέγω μπούρδες και μύρια άλλα τόσα. 

Πιστεύω πάντως ότι το θέμα παρουσιάζει γενικότερο ενδιαφέρον και ιδιαίτερα για κάποιους (όπως εγώ), που έχουν πάθος με τα γλωσσικά (μερικοί θα το έλεγαν μανία, αλλά δεν με πειράζει), οπότε ευελπιστώ να έχω και μια άλλη άποψη, τουλάχιστον από τον εμπνευστή της νέας λέξης. 

Δ.Ε.Ε.

 

Λέμε στη γλώσσα μας απεύθυνση, που είπε ο Πρωθυπουργός μιλώντας για «απεύθυνση ενός πλατιού καλέσματος»; Υπάρχει τέτοια λέξη και δεν την ξέρουμε;

 Γεώργιος Μπαμπινιώτης, 4 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019

Και ξαφνικά χτυπάνε τα τηλέφωνα. Λέμε στη γλώσσα μας απεύθυνση, που είπε ο Πρωθυπουργός μιλώντας για «απεύθυνση ενός πλατιού καλέσματος»; Υπάρχει τέτοια λέξη και δεν την ξέρουμε; Και χα, χα, χα …. 

Σοβαροί, εγγράμματοι δημοσιογράφοι, επιστήμονες, εκπαιδευτικοί, ακροατές, τηλεθεατές αντιδρούν στο άκουσμα τής λέξης. Η απεύθυνση προσκρούει στο γλωσσικό τους αίσθημα. Και τι θέλει να πει… ο ποιητής, εν προκειμένω ο πρωθυπουργός μας, με την «απεύθυνση ενός πλατιού καλέσματος»; 

Μπράβο, λέω! Απορίες για κάτι σημαντικό και ουσιαστικό, για τη γλώσσα μας. Επιτέλους. Έστω κι αν το απεύθυνση θυμίζει —και συνδέεται πράγματι ετυμολογικά— με το απευθυσμένον (έντερο). Και τα δύο ανάγονται ετυμολογικά στο ευθύς: ευθύνω – απευθύνω (αρχική σημασία «καθιστώ κάτι ευθύ, ισιώνω») – απευθυσμένο (το ορθόν τμήμα τού παχέος εντέρου) και απεύθυνση (;) 

Ένα σάλπισμα χρειάζεται!

Γράφτηκε από τον/την Dimitris Evaggelidis Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

034

Ένα σάλπισμα χρειάζεται!

Καθηλωτικός φόβος, ανησυχητικός αναβρασμός και ζέουσα ανησυχία επικρατούν στο σύνολο της Ελληνικής κοινωνίας. Μια άμεση απειλή επικρέμαται ως δαμόκλεια σπάθη επιτείνοντας την γεμάτη αγωνία αβεβαιότητα για το μέλλον της πατρίδας μας. Το πρόβλημά μας πλέον, από οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό, ηθικό και πνευματικό, κατέστη πρόβλημα επιβίωσης του Έθνους!

Οι πολιτικοί μας ταγοί λύγισαν! Δεν αισθάνονται, δεν βλέπουν, δεν ακούν παρά μόνον τους αυλοκόλακές τους και τους ξένους δανειστές και πάτρωνές τους. Το μόνο που καταφέρνουν στο εσωτερικό είναι να αποπνέουν την αφόρητη δυσωδία της πολιτικής και κοινωνικής σήψης! Στο δε εξωτερικό πεδίο με απόλυτη εθνομηδενιστική διάθεση παραδίδουν ανερυθρίαστα τα εθνικά μας δίκαια.

Οι πνευματικοί ηγέτες νύσταξαν! Φοβισμένοι κι αυτοί, και αλλοτριωμένοι από την τεχνητή ευημερία των δανεικών πακέτων της μεταπολίτευσης, αναπαύονται βαθιά στο θρόνο τους.

Μια ιδεολογική και κομματική πόλωση έχει κάνει πάλι την εμφάνισή της, οπλίζοντας διχαστικά τους κάθε μορφής υποστηρικτές της με στόχο τη σύγκρουση, όχι για να σωθεί η Ελλάδα, αλλά για να ''δικαιωθεί τώρα ο αγώνας'' ή ''να διατηρηθούν πάση θυσία τα κεκτημένα''.

Ευρωπαϊκή Ένωση: «Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα»

Γράφτηκε από τον/την Dimitris Evaggelidis Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

EE

Γράφει ο Γιάννης Μήτσιος,*

Με έκδηλη την αγωνία, τον προβληματισμό και την οργή καλούνται σε λιγότερο από 100 μέρες, οι ευρωπαίοι πολίτες να προσέλθουν στις κάλπες για την ανάδειξη των εκπροσώπων τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτά που γίνονται την τελευταία περίοδο δεν έχουν προηγούμενο, η ένταση και τα νεύρα είναι έντονα μεταξύ των ηγετικών κρατών και απουσιάζει το όραμα της Ένωσης ενώ οι φυγόκεντρες τάσεις ολοένα και αυξάνονται. Έτσι λοιπόν είχαμε, πριν λίγες μέρες την πρωτοφανή κίνηση να αποσύρει η Γαλλία τον πρέσβη της από την Ιταλία ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την υποστήριξη και τις δηλώσεις του Ιταλού υπουργού εσωτερικών Σαλβίνι, προς το κίνημα των κίτρινων γιλέκων. Τα κίτρινα γιλέκα ξεκίνησαν ως μια έκφραση αντίδρασης, αντίστασης και αγώνα ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές της φτωχοποίησης, της ανεργίας και της λιτότητας της κυβέρνησης Μακρόν και τώρα οργανώνονται πολιτικά ιδρύοντας πολιτικό κόμμα.

Και για να πάμε λίγο πιο πάνω στην Μεγ. Βρετανία, που πάει κατευθείαν για άτακτη έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι δηλώσεις του προέδρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ντόναλντ Τουσκ ήταν προσβλητικές και απαράδεκτες λέγοντας δημόσια ότι όσοι επιδίωξαν την έξοδο της Μεγ. Βρετανίας από την ΕΕ έχουν μια θέση στην κόλαση. Ο χειρισμός του Brexit από το πολιτικό σύστημα της Μεγ. Βρετανίας μπορεί να μην ήταν ο καλύτερος αλλά φαίνεται ότι θα «πονέσει» πολύ η αποχώρηση των Βρετανών ιδιαίτερα τη Γερμανία. Αν επιτύχει η έξοδος της Μεγ. Βρετανίας γιατί να μην ακολουθήσουν και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ακόμη περισσότερο μια έξοδος χώρας και καταναλωτών 66 εκ. όπως είναι η Μεγ. Βρετανία, (μέλος του ΝΑΤΟ, Συμβουλίου Ασφαλείας ΟΗΕ, πυρηνική δύναμη) είναι πολύ σοβαρή απώλεια και για θέσεις εργασίας και για την οικονομία της Ευρωζώνης. Η Αγγλία των 66 εκατομμυρίων είναι συνολικά, όσο 15 χώρες αν αθροιστούν πληθυσμιακά (πχ Λουξεμβούργο, Μάλτα, Λιθουανία, Λετονία, Δανία, Κύπρος, Αυστρία, Βουλγαρία, Εσθονία, Ιρλανδία, Κροατία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Σλοβενία και Τσεχία).

Στο Ευρωκοινοβούλιο πριν λίγες μέρες «πλακώθηκαν» στην κυριολεξία οι Ιταλοί με ευρωβουλευτές της ομάδας των σοσιαλιστών και του πολύ Φερχόφστατ των φιλελευθέρων όταν προσέλαβαν τους Ιταλούς, παρουσία του πρωθυπουργού τους Κόντε, αποκαλώντας τον μαριονέτα των Σαλβίνι και των 5 Αστέρων για να απαντήσουν με υψηλούς τόνους και σκληρά οι Ιταλοί. «Το ότι ορισμένοι ευρωπαίοι γραφειοκράτες που συνεισέφεραν στην καταστροφή των τελευταίων ετών στην ΕΕ τους επιτρέπεται έτσι να προσβάλλουν την ιταλική κυβέρνηση και τον ιταλικό λαό είναι πραγματικά ντροπή. Στις 26 Μαΐου οι πολίτες της Ευρώπης θα απαντήσουν στις ευρωπαϊκές ελίτ οι οποίες αποφασίζουν κόντρα στη θέληση των λαών και θα στείλουν αυτούς τους ανθρώπους στα σπίτια τους», ήταν η κεραυνοβόλος αντίδραση του Ματέο Σαλβίνι επικεφαλής της Λέγκα και υπουργού Εσωτερικών της Ιταλίας. Στον κύκλο όμως των επικριτικών σχολίων για τις δηλώσεις Φερχόφστατ μπήκαν και τα 5 Αστέρια τα οποία άσκησαν σφοδρή κριτική:«Επιχείρησαν να κάνουν μάθημα αυτοί που είναι στη μισθοδοσία ευρωπαϊκών ΜΚΟ, πολυεθνικών και διεθνών επιτροπών. Ο ίδιος ο Φερχόφστατ έχει ομολογήσει ότι είναι μέλος σε επτά επιτροπές και διοικητικά συμβούλια. Ποιος είναι επιτέλους η μαριονέτα;», είπε εκπρόσωπος του κόμματος αναφερόμενος στην ομιλία Φερχόφστατ. Ο ίδιος ο Ιταλός πρωθυπουργός είπε:«Υπήρξε μια ομάδα που με αποκάλεσε μαριονέτα. Δεν είμαι μαριονέτα ούτε αισθάνομαι έτσι. Είμαι περήφανος που εκπροσωπώ τον ιταλικό λαό και αγωνίζομαι για να αλλάξω την Ιταλία.Ίσως μαριονέτες είναι αυτοί που ικανοποιούν τα αιτήματα διαφόρων λόμπι και υπακούουν στα  ισχυρά συμφέροντα των πολυεθνικών. Με όλα όσα είπαν δεν πρόσβαλλαν εμένα αλλά ολόκληρο τον ιταλικό λαό», είπε. (Πηγή: pronewshttps://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/751899_sovaro-epeisodio-sto-eyrokoinovoylio-marioneta-haraktirisan-ton).

Έρχονται οι εκλογές!

Γράφτηκε από τον/την Dimitris Evaggelidis Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

ekloges

 

Σε όλο το πολιτικό φάσμα άρχισε ήδη μια τεράστια προσπάθεια για το ποιος θα κατορθώσει να γαλβανίσει τα πνεύματα των ψηφοφόρων και να επηρεάσει το εκλογικό ακροατήριο.

Ο μεγάλος απών; Η αλήθεια! Η αλήθεια και η ορθή ρητορική τέχνη, η οποία, σύμφωνα και με τον αρχαίο μέγιστο φιλόσοφο Σωκράτη, επιβάλλεται να έχει ως σκοπό την ίδια την αλήθεια. Αντί αυτών:

-Βλέπουμε παντού δημαγωγική κενολογία, αδίστακτη καπηλεία των ιδεών, λεκτικούς μύδρους, αγοραίο υβρεολόγιο, μειωτικούς χαρακτηρισμούς!

-Κυριαρχεί πολιτική και ιδεολογική παραπλάνηση, αδίστακτη δημαγωγία, εμετική κολακεία, κυνική αδιαφορία, ηθικός ξεπεσμός!

-Παρακολουθούμε μια απίστευτη μάχη εντυπώσεων, μια φιλοπολεμική ατμόσφαιρα με καλλιέργεια μίσους, παλινωδίες και διεθνή απομόνωση.

-Επικρατεί ένα απόλυτο πολιτικό χάος, μέσα στο οποίο στροβιλίζονται οι αοριστότερες ιδέες και οι αντιφατικότερες προτάσεις περί μέτρων σωτηρίας.

Έρχονται οι εκλογές!

Ισχνές μισελληνικές μειοψηφίες, στο όνομα μιας κοινοβουλευτικής δήθεν δημοκρατίας, επιβάλλουν την θέλησή τους στη συντριπτική πατριωτική πλειοψηφία, υπακούοντας τυφλά στην αρρωστημένη ιδεοληψία τους και στους ξένους πάτρωνές τους. Αυτοί και οι εθνικά ασθενείς αντίπαλοί τους θα επιδιώξουν να αρπάξουν και πάλι την εξουσία με κάθε τρόπο.

Όσοι νομίζουν ότι η νέα Βουλή θα θέσει τις βάσεις του νέου πολιτικού οικοδομήματος, απατώνται. Δεν ανεγείρεται κανένα νέο οικοδόμημα με παλιά και σαθρά υλικά. Απαιτείται λοιπόν απόλυτη κάθαρση, την οποία, ούτε οι νυν κυβερνώντες ούτε οι λοιποί του πολιτικού κατεστημένου έχουν την δύναμη να επιβάλλουν.

Έρχονται οι εκλογές!

Η απαξίωση των πάντων από τους θλιβερούς εκπροσώπους του πολιτικού συστήματος συνεχίζεται. Απαξιώνονται πλήρως οι Έλληνες πολίτες, η Πολιτική, η Παιδεία, η Δικαιοσύνη, η Εκκλησία, οι Ένοπλες Δυνάμεις, τα Σώματα Ασφαλείας, η Κοινωνική Συνοχή.

Η απαξίωση των πολιτικών από τη συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού είναι ακόμη μεγαλύτερη. Αυτό εκφράζεται στην καταρράκωση των ποσοστών των κομμάτων και στην δραματική μείωση της συμμετοχής των Ελλήνων πολιτών στα κοινά.

Ζούμε την βασιλεία της απαξίωσης των πάντων και απάντων!

Έρχονται οι εκλογές!

Η Ελλάδα μας ασφυκτιά! Χρειάζεται νέος πολιτικός αέρας, νέα πνοή, νέες δυνάμεις!

Η Ελλάδα μας ασφυκτιά! Χρειάζονται νέοι στην πολιτική σκηνή, με καθαρά πρόσωπα και θέσεις, οι οποίοι να αφοσιωθούν, να εμβαπτισθούν εντός της εθνικής ιδέας και με όπλα την γνώση και την πίστη να αγωνιστούν για να δώσουν νέα πνοή στη χώρα.

Η Ελλάδα μας ασφυκτιά! Οι οιωνοί δεν προαναγγέλλουν αισιοδοξία, αντιθέτως επιφαίνονται ιδιαίτερα δυσμενείς.

Υπάρχουν όμως και οι Έκτορες οι οποίοι διαχρονικά αψηφούν τους κακούς οιωνούς και μάχονται για τις ιδέες τους, για την πατρίδα τους!

Ήρθε λοιπόν η ώρα να γίνουμε σήμερα Έκτορες και να πούμε: Εμπρός, με πίστη στον αγώνα! Εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρης!

 Νικόλαος Ταμουρίδης                       

Αντγος (ε.α)-Επίτιμος Α' Υπαρχηγός ΓΕΣ