Βασικές Πολιτικές Θέσεις

Παραθέτουμε εδώ τις Βασικές Πολιτικές μας Θέσεις.

1.    Εθνική Κυριαρχία.

α.       Εξασφάλιση των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων (εθνικά σύνορα, εναέριος χώρος, χωρικά ύδατα, ΑΟΖ).

β.       Ανάκτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων που απωλέσθηκαν με την υπογραφή των μνημονίων.

γ.        Αναπροσανατολισμός της χώρας σε μεγαλύτερη πολιτική και οικονομική αυτάρκεια, εκμεταλλευόμενοι το σύνολο των εθνικών δυνατοτήτων, και έξοδος από την κατάσταση εθνικής επαιτείας νέων δανείων στην οποία έχουμε περιέλθει.

δ.        Επαναδημιουργία του εθνικού κράτους, με βασικά στοιχεία τη γλώσσα και τον πολιτισμό,  και εκμετάλλευση της συμμετοχής μας στους υπερεθνικούς οργανισμούς, ακόμη και μέσα στις σύγχρονες παγκοσμιοποιημένες διεργασίες, προς εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος.

2.    Εθνική Παιδεία.

α.       Εθνικός σχεδιασμός για την αναγέννηση της παιδείας, με βάση τις αξίες της εθνικής πνευματικής μας παράδοσης.

β.       Επαναφορά της ορθής διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας και ιστορίας.

γ.        Αποκατάσταση του κύρους και της λειτουργίας της δημόσιας εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες.

δ.        Ενίσχυση της δημόσιας παιδείας με παράλληλη λειτουργία της ιδιωτικής εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες.

3.    Πατρίδα - Ελλάδα

α.       Αποκατάσταση της συκοφαντημένης φιλοπατρίας και των αξιών του ελληνισμού, καθώς και του σεβασμού των θεσμών, ως θεμελιωδών αρχών της διαχρονικής ύπαρξης του έθνους.

β.       Εγκατάλειψη του ανυπάρκτου δόγματος ''δεν διεκδικούμε τίποτε'' και δυναμική διεκδίκηση, σε όλα τα επίπεδα, των δικαίων του ελληνισμού στις πανάρχαιες κοιτίδες του.

γ.        Ανάδειξη της οικουμενικότητας του ελληνισμού, μέσω της διαχρονικής προσφοράς του στο ανθρώπινο γένος.

4.    Νέα Γενιά.

α.       Δημιουργία οράματος για τη νέα γενιά με αποκατάσταση της αξιοκρατίας, κοινωνικά κριτήρια και άξονες την εργασία, την προσφορά, την παιδεία και την επιχειρηματικότητα.

β.       Δημιουργία προϋποθέσεων για την ανάσχεση της μετανάστευσης των νέων επιστημόνων στο εξωτερικό.

5.    Οικονομικά.

α.      Χρέος - Μνημόνια.

(1)      Λογιστικός έλεγχος του χρέους με σκοπό τη μείωση στα πραγματικά του πλαίσια και την αποπληρωμή του με γνώμονα την ευημερία του ελληνικού λαού.

(2)      Απόδοση νομίμων πολιτικών ευθυνών, μέσω της δικαιοσύνης, για τη δημιουργία και την αλόγιστη αύξηση του χρέους και παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων, που θα περιλαμβάνει ανάλογες ποινικές και οικονομικές κυρώσεις εις βάρος τους.

(3)      Έλεγχος της συνταγματικότητας των μνημονίων και των συνακόλουθων εφαρμοστικών νόμων. Επαναδιαπραγμάτευση, με στόχο αφενός την στήριξη των μέτρων που εγγυώνται τη σωστή οργάνωση και λειτουργία του κράτους και αφετέρου την κατάργηση των όρων που αφορούν απώλεια κυριαρχικών δικαιωμάτων και αντιστρατεύονται τις αξίες της ελληνορθόδοξης παράδοσής μας.

β.      Φορολογικό σύστημα.

(1)      Δίκαιο και σταθερό μακροχρόνιο φορολογικό σύστημα που να ανταποκρίνεται στο πραγματικό εισόδημα του πολίτη, να στηρίζει τον επιχειρηματικό κλάδο, να ανακουφίζει τους φτωχούς πολίτες και τους μικροσυνταξιούχους και να διασφαλίζει τα έσοδα του κράτους.

(2)      Δραστική μείωση του φορολογικού συντελεστή των ειδών και των επιχειρήσεων, με σκοπό την προσέλκυση επενδύσεων και τον επαναπατρισμό των επιχειρήσεων που έφυγαν στο εξωτερικό.

(3)      Επιβολή αυστηρότατης νομοθεσίας για την παραοικονομία και τους φορολογικούς παραβάτες, η οποία ελευθερώνει από την αναγκαιότητα εφαρμογής της λεγόμενης ''αχρήματης κοινωνίας'' και τα ολέθρια αποτελέσματά της.

(4)      Κατάργηση του αντισυνταγματικού ΕΝΦΙΑ.

γ.      Χρέη πολιτών.

(1)      Ανακούφιση, μέσω βιώσιμων ρυθμίσεων, των τραπεζικών χρεών, καθώς και των χρεών προς το δημόσιο και τους ασφαλιστικούς οργανισμούς, που αποδεδειγμένα αδυνατούν να πληρώσουν οι φτωχοί πολίτες και οι υπερχρεωμένες επιχειρήσεις.

(2)      Προστασία της πρώτης κατοικίας από οποιαδήποτε μορφή κατάσχεσης λόγω χρεών.

(3)      Έλεγχος και λήψη κατάλληλων μέτρων για αποφυγή δημιουργίας χρεών στο μέλλον (σπατάλες, υπερκαταναλωτισμός, απόκρυψη πλούτου κλπ).

δ.      Μισθοί - Συντάξεις.

           Καθορισμός κατώτατου μισθού και κατώτατης σύνταξης σε δίκαια, ανταποδοτική και κοινωνικά αποδεκτή βάση.

ε.       Ανθρωπιστική κρίση

           Δημιουργία ειδικού ταμείου για την αντιμετώπιση  της ανθρωπιστικής κρίσης και της φτώχειας, καθώς και για την καταπολέμηση της ανεργίας, με διοικητικό συμβούλιο αποτελούμενο από προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους και ηθικής, στο οποίο θα καταθέτουν Έλληνες του εξωτερικού και Φιλέλληνες.

στ.    Κατοχικό δάνειο - Πολεμικές αποζημιώσεις.

(1)      Απαίτηση οριστικής επίλυσης του ζητήματος καταβολής του κατοχικού δανείου και των πολεμικών αποζημιώσεων από την Γερμανία, τα οποία ουσιαστικά απαλείφουν το εξωτερικό μας χρέος.

(2)      Ίδρυση ειδικής επιτροπής ή γραμματείας και δημιουργία ομάδων υποστήριξης στο εξωτερικό για την διεκδίκηση και προβολή του θέματος.

ζ.       Τραπεζικό σύστημα.

(1)      Συγκρότηση, από πλευράς δομής και στρατηγικής, ισχυρού τραπεζικού συστήματος, που να εξασφαλίζει την χρηματοπιστωτική σταθερότητα και να υποστηρίζει την ανάπτυξη της χώρας.

(2)      Άμεση δημιουργία κρατικής επενδυτικής τράπεζας, με δυνατότητα εισροής κεφαλαίων ελλήνων πολιτών από το εξωτερικό με τις αναγκαίες διευκολύνσεις, με μοναδικό σκοπό την στήριξη της αναπτυξιακής πολιτικής της χώρας.

(3)      Εφόσον η χώρα επιστρέψει στο εθνικό νόμισμα, χάραξη νέας εθνικής νομισματικής πολιτικής με επάνοδο των τραπεζών στο δημόσιο και χρηματοδότηση αφενός της ιδιωτικής οικονομίας με αναπτυξιακό και παραγωγικό προσανατολισμό και αφετέρου του δημοσίου μέσω ενός παραλλήλου αναζωογονητικού προγράμματος δημοσίων επενδύσεων.

6.    Ευρωπαϊκή Ένωση - Ευρώ.

α.       Επαναπροσδιορισμός των όρων συμμετοχής στην ΕΕ και ομαλή έξοδος σε περίπτωση που η συμμετοχή δεν εγγυάται την ευημερία του ελληνικού λαού. Θέλουμε την Ευρώπη των εθνών και όχι των τραπεζιτών και της ηγεμονικής ποδηγέτησης.

β.       Όχι στην πολιτική εμμονή παραμονής στην ΕΕ, εφόσον με αυτήν διακυβεύονται οι διαχρονικές αξίες του ελληνισμού και της ορθοδοξίας.

γ.        Παραμονή στο Ευρώ μόνον εφόσον αλλάξουν τα οικονομικά δεδομένα, με γνώμονα την ευημερία του ελληνικού λαού.

δ.        Όχι στην πολιτική εμμονή παραμονής με κάθε κόστος στο Ευρώ (στο όποιο κακώς μπήκε η Ελλάδα χωρίς να είναι έτοιμη) και ομαλή έξοδος με σκοπό την συγκροτημένη μετάβαση στο εθνικό νόμισμα.

7.    Εξωτερική πολιτική.

α.       Χάραξη εξωτερικής πολιτικής πάντοτε με γνώμονα το μέγιστο δυνατό εθνικό συμφέρον.

β.       Ανάληψη ουσιαστικών πρωτοβουλιών ώστε να καταστεί η χώρα πόλος ειρήνης, ανάπτυξης και συνεργασίας στα Βαλκάνια και στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο.

8.    Παραγωγική ανασυγκρότηση.

α.       Εθνικό ειδικό σχέδιο ανασυγκρότησης του πρωτογενούς τομέα (προϊόντα γης και θαλάσσης) και της εγχώριας βιομηχανίας, με στόχο την εθνική αυτάρκεια (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία, κοιτάσματα γης και υδρογονάνθρακες).

β.       Θεσμοθέτηση ισχυρών οικονομικών και άλλων κινήτρων για τις ακριτικές περιοχές, με σκοπό την αποκέντρωση, το ζωντάνεμα της υπαίθρου και των ακριτικών νησιών.

γ.        Όχι στις ευρωπαϊκές πολιτικές που στραγγαλίζουν τις δυνατότητες της εγχώριας παραγωγής.

δ.        Να σταματήσει άμεσα η πρωτοφανής λεηλασία των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας.

9.    Επιχειρηματικότητα.

           Ανάπτυξη της υγιούς ιδιωτικής πρωτοβουλίας με κρατική παρέμβαση στους τομείς άμυνας, ασφάλειας, παιδείας, υγείας και κοινωνικής πρόνοιας καθώς και στους οργανισμούς κοινής ωφέλειας.

10.  Μεταναστευτικό.

α.       Άμεσο κλείσιμο των συνόρων (χερσαίων και θαλασσίων) για αποφυγή εισόδου λαθρομεταναστών στη χώρα.

β.       Καταγγελία της απαράδεκτης συνθήκης ''Δουβλίνο ΙΙ'' με την οποία εγκλωβίζονται στην Ελλάδα εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες.

γ.        Άμεση επαναπροώθηση των παρανόμων μεταναστών στις χώρες τους, για αποφυγή της επιχειρούμενης εθνικής και θρησκευτικής αλλοίωσης της πατρίδας μας.

δ.        Αυστηρός επανέλεγχος  και παροχή προσωρινής και μόνο παραμονής και ελληνικής εκπαίδευσης των τελικά αποδειχθέντων νόμιμων μεταναστών και προσφύγων, με παράλληλη δημιουργία συνθηκών επιστροφής στις χώρες τους.

ε.        Απαίτηση από τους παραμένοντες νόμιμους μετανάστες και πρόσφυγες να σέβονται την εθνική, ιστορική και θρησκευτική ιδιοπροσωπεία των Ελλήνων. Όποιοι δεν την σέβονται απελαύνονται.

στ.      Νέος νόμος περί ιθαγένειας που θα την ξεχωρίζει απόλυτα από την υπηκοότητα, έτσι ώστε Έλληνες να θεωρούνται μόνον όσοι έχουν ελληνική καταγωγή. Όσοι εκ των υπολοίπων αποδεικνύουν με τη στάση ζωής τους ότι αξίζουν την τιμή αυτή, θα δύνανται να λαμβάνουν την ελληνική υπηκοότητα.

ζ.        Σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πραγματικά κατατρεγμένων ανθρώπων από τη δίνη των πολέμων, με παράλληλο σεβασμό των συμφερόντων των νόμιμων κατοίκων της χώρας.

η.       Μελέτη και χάραξη σωστής μεταναστευτικής πολιτικής ανάλογα με τις δυνατότητες της χώρας μας και με γνώμονα την αποφυγή αλλοίωσης του ελληνικού πληθυσμού.

11.  Δημογραφικό πρόβλημα.

α.       Επίλυση του δημογραφικού προβλήματος και ανάδειξη της οικογενείας σε θεμέλιο και στυλοβάτη της κοινωνίας, με έμφαση στην ειδική μεταχείριση των πολυτέκνων και τριτέκνων οικογενειών.

β.       Φορολογικές ελαφρύνσεις αντίστοιχα για κάθε παιδί μετά το πρώτο.

γ.        Θέσπιση ειδικού ταμείου πρόνοιας των ελληνίδων μητέρων και στήριξη αυτών από τον 2ο μήνα κύησης μέχρι και το 2ο έτος των παιδιών.

12.  Εκπρόσωποι του Κοινοβουλίου.

α.       Επανεξέταση όλων των ειδικών προνομίων των βουλευτών, έτσι ώστε να μην προκαλούν το περί δικαίου αίσθημα του λαού.

β.       Δικαίωμα του εκλέγεσθαι άνω των 30 ετών.

γ.        Σωστή και διαφανής οργάνωση της Βουλής, μείωση του αριθμού των υπαλλήλων της και θέσπιση των μελλοντικών προσλήψεων μέσω πραγματικά αξιοκρατικού συστήματος.

δ.        Μείωση έως και κατάργηση των ''κομματικών στρατών'' συμβούλων και λοιπών παρατρεχάμενων των υπουργών και των βουλευτών και αντικατάσταση όσων πραγματικά απαιτούνται κατά βάση από στελέχη της δημόσιας διοίκησης και με σταθερή θητεία.

ε.        Μείωση του αριθμού των βουλευτών.

13.  Σύνταγμα.

α.       Αυστηρή  τήρηση  του υπάρχοντος Συντάγματος.

β.       Εφόσον γίνει Συνταγματική αναθεώρηση, προστασία των αρχών που αφορούν την εθνική παιδεία, την επικρατούσα θρησκεία (ορθοδοξία), την οικογένεια και την κοινωνική δικαιοσύνη, με παράλληλη κατάργηση άρθρων που εξασφαλίζουν ασυλία στους πολιτικούς (ποινική ασυλία βουλευτών, διατάξεις περί ευθύνης υπουργών, έλεγχος οικονομικών κομμάτων), καθώς και κατάργηση της παραγραφής των σύνθετων πολιτικών εγκλημάτων.

14.  Σχέσεις Κράτους - Εκκλησίας.

α.       Μη διαχωρισμός κράτους-εκκλησίας, δόμηση της κοινωνικής ζωής με βάση την ελληνορθόδοξη παράδοση και κοινή πορεία στους τομείς του πνευματικού και κοινωφελούς έργου της πολιτείας.

β.       Πιστή προσήλωση στην ελληνοχριστιανική παράδοση σε θέματα όπως το μάθημα των θρησκευτικών, οι εκτρώσεις, το σύμφωνο συμβίωσης, η κάρτα πολίτη, η καύση των νεκρών κλπ.

γ.        Απόδοση του προσήκοντος σεβασμού και στήριξη της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Αγίου Όρους, για το διαχρονικό αγώνα που έδωσαν για την επιβίωση του Γένους και το τεράστιο πνευματικό έργο που επιτελούν.

15.  Ένοπλες Δυνάμεις.

α.       Αναβάθμιση των ενόπλων δυνάμεων, σε προσωπικό και μέσα, ούτως ώστε να διασφαλίζεται απόλυτα η εθνική κυριαρχία και η προώθηση των εθνικών συμφερόντων.

β.       Αναβάθμιση και εκμετάλλευση των εθνικών δυνατοτήτων παραγωγής πολεμικού υλικού σε δημόσιο (ΕΑΣ, ΕΑΒ κλπ) και ιδιωτικό (ελληνικές κατασκευαστικές εταιρείες) επίπεδο, για μείωση του κόστους των εξοπλισμών, δημιουργία θέσεων εργασίας και δυνατότητα εξαγωγών σε άλλες χώρες, με αντίστοιχη εισροή κεφαλαίων.

γ.        Αποκατάσταση του κύρους, του ηθικού και της αξιοπρέπειας των Ενόπλων Δυνάμεων και εστίαση των καθηκόντων τους στον θεσμικό τους ρόλο.

δ.        Επανασύνδεση της μισθοδοσίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων με αυτή των δικαστικών.

16.  Εσωτερική ασφάλεια - Δημόσια τάξη.

α.       Ενίσχυση των Σωμάτων Ασφάλειας, με προσωπικό, μέσα και υλικά, έτσι ώστε να εξασφαλίζουν απόλυτα την δημόσια τάξη και να εγγυώνται την εσωτερική ασφάλεια της χώρας.

β.       Αποκατάσταση του κύρους, του ηθικού και της αξιοπρέπειας των στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας και εστίαση των καθηκόντων τους στον θεσμικό τους ρόλο.

γ.        Επανεξέταση των αποδοχών των στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας, έτσι ώστε να διαβιούν με αξιοπρέπεια και να εκτελούν απερίσπαστα την αποστολή τους.

17.  Δικαιοσύνη.

α.       Διαφύλαξη της ανεξαρτησίας της δικαστικής εξουσίας, με την αναθεώρηση του άρθρου του Συντάγματος που προβλέπει την αρμοδιότητα επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης από την εκάστοτε κυβέρνηση (δηλαδή την εκτελεστική εξουσία).

β.       Ανάθεση της δυνατότητας επιλογής της δικαστικής ηγεσίας σε ανεξάρτητο εξωδικαστικό συλλογικό όργανο (με ανώτατους δικαστικούς, εκπροσώπους της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας, εκπροσώπους του πανεπιστημιακού και δικηγορικού κόσμου).

γ.        Ταχεία διεκπεραίωση των υποθέσεων και αντικειμενική απονομή δικαιοσύνης για αποκατάσταση του περί δικαίου αισθήματος του λαού μας.             δ.           Αποποινικοποίηση ήσσονος σημασίας παραβάσεων και μείωση της δικαστικής ύλης.

ε.        Θεσμοθέτηση ασυμβιβάστου δικαστικής και πολιτικής ιδιότητας, ιδιαίτερα μετά την συνταξιοδότηση των δικαστικών.

στ.      Καταπολέμηση της πολυνομίας με κατάργηση, συγχώνευση και απλούστευση νόμων και εφαρμογή περιορισμού ψήφισης νόμων στη Βουλή.

18. Υγεία.

α.       Εξασφάλιση της σωστής λειτουργίας της υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας, με έμφαση στην πρωτοβάθμια φροντίδα των  ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων.

β.       Ενίσχυση της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας και της ιατρικής έρευνας. Ειδική συμφωνία με τις ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες για στήριξη των φτωχών ασθενών.

γ.        Απλοποίηση και επιτάχυνση διαδικασίας έγκρισης ακριβών φαρμάκων σε βαριές ή επείγουσες περιπτώσεις θεραπείας/νοσηλείας.

δ.        Παραμονή των ελλήνων ιατρών στην Ελλάδα και προαγωγή της χώρας που γέννησε την ιατρική σε διεθνή αγορά ιατρικής αριστείας, που θα συντελέσει και στην ανάπτυξη του ιατρικού τουρισμού.

19.  Δημόσια διοίκηση

α.       Πλήρης και άμεση αποκομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης. Μείωση στο ελάχιστο των ατόμων που αλλάζουν κάθε φορά που αλλάζει η κυβέρνηση.

β.       Μόνιμη στελέχωση υψηλόβαθμων θέσεων δημοσίου από αποφοίτους σχολής δημόσιας διοίκησης με τα ανάλογα προσόντα και μέσω αξιοκρατικής διαδικασίας.

γ.        Ευέλικτος και αποτελεσματικός δημόσιος τομέας με συνεχή αξιολόγηση και στόχο την άμεση εξυπηρέτηση του πολίτη.

δ.        Καταπολέμηση και εκμηδένιση της γραφειοκρατίας.

ε.        Κομματική απεξάρτηση των συνδικαλιστικών στελεχών του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

20.  Αποκέντρωση - Περιφερειακή ανάπτυξη

α.       Έμφαση στην αποκέντρωση και την περιφερειακή ανάπτυξη, με ταυτόχρονη ενίσχυση των τοπικών θεσμών, που θα παραπέμπουν στην άμεση δημοκρατία και τον κοινοτισμό.

β.       Επανεξέταση των θεσμών της τοπικής αυτοδιοίκησης και του τρόπου λειτουργίας αυτών.

21.  Ηλεκτρονική διακυβέρνηση

α.       Συμμετοχή όλων στην κοινωνία της πληροφορίας, ως κοινωνικού αγαθού και επιστημονικής προόδου και όχι ως εργαλείου ελέγχου των πολιτών.

β.       Εκμετάλλευση των νέων τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών για τη σωστή οργάνωση του κράτους και τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης.

γ.        Αξιοποίηση των πληροφοριακών συστημάτων για την πάταξη της γραφειοκρατίας και της φοροδιαφυγής.

δ.        Όχι στην πολυδιαφημιζόμενη κάρτα του πολίτη, η όποια με την ενοποίηση όλων των βάσεων δεδομένων σε συνδυασμό με την κατάργηση του ρευστού χρήματος, αποτελεί το καθολικό ''φακέλωμα'' του πολίτη και είναι η απαρχή του απόλυτου ολοκληρωτισμού.

22.  Εργασία - Ανεργία

α.       Η εργασία είναι δικαίωμα. Εργασία για όλους με ευθύνη του κράτους, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα.

β.       Εθνικό σχέδιο αντιμετώπισης της ανεργίας, με ειδικά προγράμματα απασχόλησης, παροχή κινήτρων στις επιχειρήσεις και επιδοτούμενα προγράμματα με έμφαση στην περιφέρεια.

γ.        Άμεση μείωση της φορολογίας των εγχώριων επιχειρήσεων, με παροχή κινήτρων για προσλήψεις επιπλέον εργαζομένων.

δ.        Άμεση μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων που μετακινήθηκαν στο εξωτερικό, έτσι ώστε να επιστρέψουν στην Ελλάδα.

ε.        Προσέλκυση ξένων επενδύσεων με φορολογικά κίνητρα και παράλληλα δεσμεύσεις για πρόσληψη ελλήνων εργαζομένων, με στόχο την καταπολέμηση της ανεργίας.

στ.      Ανεξάρτητος, ακομμάτιστος, κοινωνικός συνδικαλισμός.

23.  Κοινωνική ασφάλιση.

           Δίκαιο, βιώσιμο, ανθρώπινο, αναλογικό, ανταποδοτικό και ανεξάρτητο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης που θα σέβεται το χρόνο και τον τύπο εργασίας κάθε εργαζομένου.

24.  Πολιτισμός.

α.       Ανάδειξη της εθνικής και θρησκευτικής μας κληρονομιάς, του ελληνικού και ορθόδοξου πνεύματος, ως φως που όπως φώτιζε στο παρελθόν, δύναται να φωτίσει όλη την οικουμένη στο μέλλον που διαγράφεται ζοφερό.

β.       Εκμετάλλευση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, με βασικό μέτοχο την τοπική αυτοδιοίκηση και κύριο στόχο την τουριστική ανάπτυξη.

γ.        Θέσπιση πολιτιστικών αγώνων με παγκόσμια εμβέλεια (κατά τον τύπο των Ολυμπιακών αθλητικών αγώνων).

25.  Αθλητισμός.

α.       Πρόσβαση σε όλους και απεξάρτηση του αθλητισμού από την εμπορευματοποίηση.

β.       Ορθό και αυστηρό νομοθετικά πλαίσιο τόσο στον επαγγελματικό όσο και στον ερασιτεχνικό αθλητισμό.

γ.        Επιδίωξη τέλεσης των ολυμπιακών αγώνων μονίμως στην Ελλάδα.

26.  Τουρισμός.

α.       Άμεση απεμπλοκή των μνημονίων από την πολιτική τουρισμού.

β.       Επενδυτική πολιτική στις τουριστικές υποδομές, μέσω των μικρομεσαίων τουριστικών επιχειρήσεων.

γ.        Προσπάθεια αύξησης τουριστικής κίνησης από ανατολικές ομόδοξες χώρες και χώρες άπω ανατολής.

δ.        Έμφαση και στήριξη των υποδομών του θρησκευτικού και ιατρικού-ιαματικού τουρισμού, καθώς και του αγροτουρισμού.

27.  Ναυτιλία και Αιγαίο.

α.       Στήριξη της ναυτιλίας με ανταποδοτικά οφέλη στην καταπολέμηση της ανεργίας, στην στήριξη των νησιών, στην ανάπτυξη του νησιώτικου τουρισμού και στην εισροή συναλλάγματος .

β.       Κίνητρα στους έλληνες πλοιοκτήτες για να υψώσουν όλοι ελληνική σημαία στα πλοία τους. Ειδικά φορολογικά κίνητρα για ανάπτυξη υποδομών ναυπήγησης-συντήρησης πλοίων στον ελληνικό χώρο, με πρόσληψη ελλήνων εργατών.

γ.        Επίλυση των πάσης φύσεως προβλημάτων των νησιωτών μας και ιδιαίτερα αυτών που σχετίζονται με την υγεία, την παιδεία, την ασφάλεια και την επιβίωση.

δ.        Άμεση μείωση της φορολόγησης των νησιώτικων επιχειρήσεων.

28.  Μεταφορές και Δίκτυα.

α.       Επανεξέταση του καθεστώτος διαχείρισης των εθνικών δικτύων και υποδομών, με σκοπό τη μείωση του κόστους χρήσης από τους πολίτες της χώρας.

β.       Εκμετάλλευση των υποδομών και των μέσων προς ανάπτυξη της παραγωγής και της εθνικής οικονομίας.

γ.        Ενιαίος σιδηροδρομικός φορέας και ανάπτυξη του σιδηροδρομικού δικτύου με τραίνα υψηλής τεχνολογίας πανελλαδικά.

δ.        Αναβάθμιση του δικτύου συγκοινωνιών με εισιτήριο προσιτό σε όλους.

29.  Υποδομές ανάπτυξης.

α.       Κίνητρα για την ανάπτυξη των υποδομών ανανεώσιμων, ανακυκλώσιμων και οικολογικών πηγών ενεργείας, με εξασφαλισμένο αξιόλογο ανταποδοτικό όφελος.

β.       Εκμετάλλευση αιολικής και ηλιακής ενεργείας για αυτονομία των νησιών αλλά και όλης της χώρας, με απόκτηση δυνατοτήτων εξαγωγής ενεργείας.

γ.        Εκμετάλλευση των απεριόριστων υδάτινων πόρων της χώρας στη γεωργία, στην αστική ανάπτυξη και στην παραγωγή υδατικής ενέργειας, με παράλληλη κάλυψη των αναγκών των νησιών και  εξαγωγή πόσιμου νερού στο εξωτερικό.

30.  Εθνικά θέματα.

           Θέλουμε να ζήσουμε ειρηνικά με τους γείτονες μας. Η φιλία όμως των λαών προϋποθέτει την ειλικρινή προσέγγιση και την αποδοχή της αλήθειας εκατέρωθεν.

           Απαιτούμε λοιπόν από τους γείτονές μας να σεβαστούν τους διεθνείς κανόνες, τις διεθνείς συνθήκες, τα δικαιώματα των ελληνικών μειονοτήτων, την ιστορία και τον πολιτισμό της Ελλάδας, καθώς και ότι προσέφερε η χώρα μας στην ανάπτυξη και την δημοκρατική πορεία αυτών.

           Προβάλλουμε συνεχώς τις θέσεις μας επί των εθνικών μας θεμάτων τόσο στο εξωτερικό, με τις αντίστοιχες υπηρεσίες του  υπουργείου εξωτερικών και με τις πολιτιστικές εκδηλώσεις του υπουργείου πολιτισμού, όσο και στο εσωτερικό μέσω των τουριστικών επιχειρήσεων και των πολιτιστικών χώρων μας.

α.      Τουρκία.

Η Τουρκία πρέπει:

(1)      Να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο, να αποσύρει άμεσα τα στρατεύματά της από την Κύπρο και να αποδεχτεί μια δίκαιη, σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες και τις αποφάσεις του ΟΗΕ, λύση του κυπριακού ζητήματος.

(2)      Να ξεχάσει κάθε ιδέα διεκδίκησης στο Αιγαίο και να σεβαστεί τις διεθνείς συνθήκες για το δίκαιο της θάλασσας και τον εναέριο χώρο.

(3)      Να αφήσει κατά μέρος τα ύπουλα παιχνίδια στη Θράκη, όπου χριστιανοί και μουσουλμάνοι Έλληνες ζουν ειρηνικά.

(4)      Να αναγνωρίσει άμεσα την οικουμενικότητα του Πατριαρχείου, να ανοίξει τη θεολογική σχολή της Χάλκης και να αποδώσει όλα όσα παρανόμως απέσπασε από την ελληνική ομογένεια.

(5)      Να αποδώσει την Αγία Σοφία στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, ως Ιερό Ναό-σύμβολο της Ανατολικής ημών Ορθοδόξου Εκκλησίας.

(6)      Να αναγνωρίσει τα δικαιώματα των εθνικών, θρησκευτικών και λοιπών μειονοτήτων που ζουν στην επικράτειά της.

β.      Σκόπια.

(1)      Δεν αναγνωρίζουμε καμία ονομασία, που να περιέχει τον όρο Μακεδονία.

(2)      Επιβάλλεται τα Σκόπια να επανέλθουν στην πρότερη  (προπολεμική) ονομασία τους ως Δημοκρατία του Βαρδάρη και να διαγράψουν τις αλυτρωτικές βλέψεις και τις λυτρωτικές πρακτικές τους.

γ.      Αλβανία.

Η Αλβανία οφείλει να ευγνωμονεί την Ελλάδα αιωνίως για την ανάστασή της, όταν κινδύνευε να διαλυθεί, και επιπλέον:

(1)      Να σεβαστεί πλήρως τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας, σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες. 

(2)      Να εγκαταλείψει τις απαράδεκτες θέσεις σχετικά με τους Τσάμηδες και τις κωλυσιεργίες για την κοινή αναγνώριση της ΑΟΖ. Σε αντίθετη περίπτωση, άμεση διεκδίκηση αποζημιώσεων για τα εγκλήματα των δοσίλογων Τσάμηδων, συνεργατών των Ιταλών και Γερμανών, κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

31.  Μουσουλμανική μειονότητα Θράκης

α.       Οριστική απεμπλοκή της Τουρκίας από την μειονότητα των ελλήνων μουσουλμάνων της Θράκης. Κλείσιμο του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, εφόσον με τη στάση και τις δραστηριότητές του επιμένει να εκφεύγει των προβλεπομένων από τη Συνθήκη της Λωζάννης.

β.       Καθολική και ισχυρή στήριξη όλων των μουσουλμάνων σε όλους τους τομείς, με παροχή ελληνοκεντρικής παιδείας και απόδοση δικαίων στην εκπαίδευση, ανάλογα με την προέλευσή τους (Τουρκόφωνοι, Πομάκοι, Ρομά).

32.  Ομογένεια - Απόδημος Ελληνισμός.

α.       Η ομογένεια αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνισμού και επιβάλλεται να έχει όλα τα δικαιώματα των πολιτών της μητροπολιτικής Ελλάδας.

β.       Θεσμοθέτηση επιστολικής ή/και ηλεκτρονικής ψήφου των ομογενών κατά τις εθνικές εκλογές.

γ.        Τόνωση της ελληνικής παιδείας, με έμφαση στην γλώσσα, των παιδιών 3ης και 4ης γενιάς και ενίσχυση των δεσμών τους με την μητροπολιτική Ελλάδα.

δ.        Προστασία των εθνικών δικαιωμάτων της ομογένειας που ζει και βιώνει ως μειονότητα σε άλλες χώρες.

ε.        Οργάνωση και υποστήριξη των νέων επιστημόνων που ξενιτεύτηκαν για να βρουν δουλειά επειδή οι πολιτικές των τελευταίων δεκαετιών δεν τους επέτρεψαν να ζήσουν και να μεγαλουργήσουν στη χώρα που τους γέννησε και τους σπούδασε.

33.  Δημοκρατικό πολίτευμα

           Η «Ελεύθερη Πατρίδα» θέτει ως τελικό βασικό της στόχο, ως κυβέρνηση, την εξυγίανση της δημοκρατίας με συνταγματική επανίδρυση μέσω Συντακτικής Βουλής (που θα προκύψει από δημοψήφισμα).

 

Share it on Facebook Share it on Twitter Share it on Google+